MEDIACJA

Jest formą rozwiązania sporów lub konfliktów między stronami przy udziela osoby trzeciej – mediatora, którego rolą jest pomóc stronom w osiągnieciu porozumienia.

Zadaniem mediatora jest więc wspieranie stron w poszukiwaniu rozwiązań nawet nieszablonych, kreujących nowe wartości tych rozwiązań. Dzięki temu konflikt przeradza się w sposobność do podniesienia relacji na nowy, doskonalszy poziom.

  • Mediacja pozwala stronom na rozmowę w której mogą sobie wszystko wyjaśnić i dojść do wspólnie wypracowanego przez siebie porozumienia, bez udziału w sądu .  
  • Mediacja stwarza stronom szansę na samodzielne, szybkie i tanie rozwiązanie ich sporu w formie polubownego porozumienia.
  • Mediacja pozwala na utrzymanie wzajemnych relacji.
  • Mediacja umożliwia zachowanie korzystnego wizerunku.
  • Mediacja sprzyja obniżeniu poziomu negatywnych emocji oraz zrozumieniu potrzeb własnych i drugiej strony, a przez to zmniejsza obciążenie psychiczne związane z sytuacją konfliktową.

PODSTAWOWE ZASADY MEDIACJI:  

DOBROWOLNOŚĆ – strony dobrowolnie wyrażają zgodę na udział w postępowaniu mediacyjnym, co oznacza że to strony decydują czy chcą przystąpić do mediacji i brać w niej udział. Nawet jeżeli na początku wyrażą na nią zgodę, to zgoda ta może być cofnięta na każdym etapie trwania mediacji przez każdą ze stron. Wobec uczestników postępowania mediacyjnego nie może być stosowana jakakolwiek forma presji czy nacisku odnośnie udziału w mediacji.


BEZSTRONNOŚĆ  – strony mediacji mają równe prawa i powinny być traktowane jednakowo. W mediacji mediator nie reprezentuje żadnej ze stron, nie jest niczyim przedstawicielem, nikogo nie faworyzuje.


POUFNOŚĆ – cały przebieg postępowania mediacyjnego objęty jest poufny. Mediator jak i pozostali uczestnicy są zobowiązani do zachowania w tajemnicy wszystkiego co się wydarzyło w czasie mediacji. Mediator nie może dzielić się z uzyskanymi w toku mediacji informacjami, przebieg mediacji nie może być nagrywany, co daje uczestnikom mediacji poczucie bezpieczeństwa.

Ponadto zgodnie z art. 1834 § 2 kodeksu postępowania cywilnego  mediator, strony i inne osoby biorące udział w postępowaniu mediacyjnym są obowiązane zachować w tajemnicy fakty, o których dowiedziały się w związku z prowadzeniem mediacji. Strony mogą zwolnić mediatora i inne osoby biorące udział w postępowaniu mediacyjnym z tego obowiązku.


NEUTRALNOŚĆ  – mediator nie może narzucać stronom własnych propozycji rozwiązań sporu, porozumienie jest wypracowywane przez same strony. Mediatorowi nie wolno czerpać żadnych korzyści z tego, co jest przedmiotem negocjacji pomiędzy uczestnikami ani też z faktu, sposobu lub formy zawarcia ugody,


AKCEPTOWALNOŚĆ – strony muszą zaakceptować osobę mediatora i jego pomoc w dochodzeniu do porozumienia. Mogą również na początku mediacji uzgodnić z mediatorem reguły mediacji, których następnie w toku mediacji powinny przestrzegać.

Cechami charakterystycznymi mediacji są:

  1. Udział bezstronnej osoby trzeciej pozbawionej kompetencji rozstrzygania sporu – mediatora. Mediator nie jest sędzią, jego zadaniem jest wspieranie stron.
  2. Brak formalizmu, co pozwala na szybkie rozwiązanie sporu. Mediacja to nie posiedzenie sądu. Strony mają możliwość swobodnego wypowiedzenia się, wyrażenia swoich uczuć, przedstawienia swoich interesów, oczekiwań i potrzeb,
  3. Istotne są interesy stron a nie dogmatyka prawa
  4. Strony biorą udział bezpośrednio i konstruktywnie współdziałają w celu rozwiązania sporu

Mediacja znajduje zastosowanie w różnych dziedzinach życia społecznego i może być prowadzona we wszystkich sprawach, w których dopuszczalne jest zawarcie ugody, tj. w sprawach, w których wynik postępowania jest zależny od woli stron.

Zawarcie ugody, a tym samym prowadzenie mediacji, jest więc możliwe w sprawach:

– cywilnych,

– rodzinnych,

– pracowniczych,

– gospodarczych,  

– karnych,

– administracyjnych.